หลังจากมารดาเสียชีวิต ความสัมพันธ์ของอิงนัวกับบิดาก็เริ่มห่างเหินและตึงเครียด หลายปีต่อมา เธอได้กลับมายังบ้านเกิดพร้อมกับติ่วติ่ว ลูกสาววัยห้าขวบ ด้วยความหวังที่จะได้ออกจากติ่วติ่วไปกับบิดา เพื่อที่เธอจะได้ไปแข่งขันที่ต่างประเทศ อย่างไรก็ตาม บิดาของเธอปฏิเสธเธอด้วยเหตุผลหลายประการ บังคับให้อิงนัวต้องอยู่ที่บ้านเกิดชั่วคราว ทว่า เบื้องหลังชีวิตชุมชนที่อบอุ่นและกลมกลืน ทั้งบิดาและบุตรสาวต่างก็มีความกังวลซ่อนเร้นของตนเอง… ภาพยนตร์เรื่องนี้ใช้แนวคิดเรื่อง “การดูแลแบบประคับประคอง” เป็นจุดเริ่มต้นในการถ่ายทอดความเจ็บปวดและความอบอุ่นที่ครอบครัวธรรมดาทั่วไปต้องเผชิญเมื่อต้องเผชิญกับความพลัดพรากและการสูญเสีย
